خانه > عفاف گرایی, مقالات, موضوعات قرآنی > چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند

چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند

قال رسول الله صلّى اللّه علیه و اله:
أربعة تفسد الصّوم و أعمال الخیر: ۱٫ الغیبة …
چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند: ۱٫غیبت … ۲٫ و الکذب… ۳٫ و النمیمة … ۴٫ النظر إلى الأجنبی.

داستان :
«جناب حاج آقای ناجی در اصفهان» فرمودند: مرحوم «آیت الله ارباب» دو سه سال آخر عمرش نابینا شد، ایشان مدارج علمیش خیلی بالا بود و متون را از حفظ بود. یک روز از ایشان پرسیدند که آقا شما پس از این همه عمر آیا ادعایی هم دارید یا نه؟ این مرد بزرگوار فرموده بودند: من در مسائل علمی ادعایی ندارم، ولی در مسائل شخصی خودم فقط دو ادعا دارم. یکی اینکه به عمرم غیبت نشنیدم و غیبت هم نگفتم. دوم: در طول عمرم چشمم به نامحرم نیفتاد و کسی را هم ندیدم. از ایشان گفته بودند که ایشان فرموده بودند: برادرم با همسرش چهل سال منزل ما بودند، در این چهل سال یک بار همسر برادرم را هم ندیدم.
داستان ۲:
حضرت امام خمینى قدس سره در کنار درس و بحث به تفریح هم علاقه داشت. در جوانى روزهاى جمعه با طلاب براى تفریح از شهر خارج مىشدند، امّا قبل از حرکت مىفرمود: به چند شرط با شما بیرون مىآیم:
۱- نماز را اوّل وقت بخوانیم.
۲- در تفریح از کسى غیبت نشود.
[خاطرات حجت الاسلام قرائتى(جلد ۲)، صفحه: ۹۰ ]



 


چند چیز مبطل تمام کارهاست (۲ . دروغ)

قال رسول الله صلّى اللّه علیه و اله:
أربعة تفسد الصّوم و أعمال الخیر: … ۲٫ و الکذب…
چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند: … ۲٫ دروغ …
منبع: نصایح صفحه ۱۸۱
داستان:
مردی‌ خدمت‌ حضرت‌ رسول صلی الله علیه و آله آمد و عرض‌ کرد مرا راهنمائی‌ کن‌ به‌ نافعترین‌ کارها حضرت‌ فرمود اصدق‌ و لا تکذب‌ و اذنب‌ من‌ المعاصی‌ ماشئت راستگویی‌ را پیشه‌ کن‌ و از دروغ‌ بپرهیز هر گناه‌ دیگری‌ می‌خواهی‌ انجام‌ ده،
از این‌ سخن‌ مرد در شگفت‌ شد و فرمایش‌ آن‌ جناب‌ را پذیرفته‌ و مرخص‌ گردید با خود گفت‌ پیغمبرص مرا از غیر دروغگویی‌ نهی‌ کرده‌ پس‌ اکنون‌ به‌ خانه‌ فلان‌ زن‌ زیبا می‌روم‌ و با او زنا می‌کنم‌ همینکه‌ به‌ طرف‌ خانة‌ او رفت‌ فکر کرد اگر این‌ عمل‌ را انجام‌ دهد و کسی‌ از او بپرسد از کجا می‌آیی‌ نمی‌توانم‌ دروغ‌ بگوید و بر فرض‌ راست‌ گفتن‌ به‌ کیفر شدید و بدبختی‌ بزرگی‌ مبتلا می‌شود لذا منصرف‌ شد باز فکر کرد گناه‌ دیگری‌ انجام‌ دهد همین‌ اندیشه‌ و خیال‌ را نمود در نتیجه‌ از همه‌ گناهان‌ بواسطة‌ ترک‌ دروغ‌ دوری‌ جست
منبع : انوار نعمانیه صفحه ۲۷۴

 


 


چند چیز مبطل تمام کارهاست (۳ . سخن چینی)

قال رسول الله صلّى اللّه علیه و اله:
أربعة تفسد الصّوم و أعمال الخیر: … ۳٫ و النمیمة …
چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند: … ۳٫ سخنچینى…
منبع: نصایح صفحه ۱۸۱
داستان:
روزی شیطان با یک حرام زاده مسابقه می گزارند که هر کی مردمه بیشتری رو به سمت گناه کشاند او برنده است.
روز مسابقه که می شود هر دو شروع به کار می کنند تا اینکه شب فرا می رسد شیطان و حرام زاده پیش هم می روند که ببینند چه کار کرده اند و کدامشان برنده است حرام زاده می گوید من امروز هزاران نفر را با یک سخن چینی به جان هم انداختم و می پرسد تو چه کار کردی شیطان هم می گوید من که کار خاصی نکردم فقط دو نفر زن و مرد رو به هم نزدیک کردم که یه زنا شد. حرم زاده به شیطان می گوید ای خاک بر سرت اینهمه که می گویند شیطان فلان شیطان بهمان این بود .
شیطان هم در جواب می گه اخه توی اون زنا یکی مثل تو رو به وجود اوردن که روزی هزاران نفر رو به گناه می نداره !



چند چیز مبطل تمام کارهاست (۴ . چشم چرانی )

قال رسول الله صلّى اللّه علیه و اله:
أربعة تفسد الصّوم و أعمال الخیر: … ۴٫ النظر إلى الأجنبی.
چهار چیز روزه و هر کار خیرى را فاسد کند: … ۴٫ و نگاه به نامحرم
منبع: نصایح صفحه ۱۸۱
داستان:
مؤذنى پس از این که چهل سال براى مسلمانان اذان گفت ، روزى براى گفتن اذان بالاى مناره رفت و پس از اتمام اذان نگاهى به خانه هاى اطراف مسجد انداخت . چشمش به دخترى که در یکى از خانه هاى اطراف مشغول شستن سر و صورت خود بود افتاد. با ادامه نگاههاى شهوت زاى خود به تدریج به دختر دل بست و همچنان تا وقتى دختر در حیات خانه بود با نگاه او را تعقیب کرد و چون دختر به اطاق رفت او نیز از مأذنه پایین آمد و به جاى این که مانند همیشه براى نماز به مسجد برود، چنان اسیر شهوت خود شده بود که به در خانه آن دختر آمد و در زد.
پدر دختر به در خانه آمد و چشمش به مؤذن مسجد افتاد ، با کمال تعجب پرسید: چه کار دارید؟ مؤذن گفت : به خواستگارى دختر شما آمده ام . صاحب خانه که از این پیشنهاد غرق در حیرت گشته بود، فکرى کرد و گفت : ما مسلمان نیستیم و مذهب ما زردشتى است و بنابر آیین خود نمى توانیم به مسلمان دختر بدهیم و هر که بخواهد با ما وصلت کند باید به دین ما در آید . مؤذن گفت : حاضرم به دین شما در آیم . پدر دختر نیز که به دنبال همین فرصت مى گشت تا بدین وسیله یک نفر را از دین اسلام خارج کرده و به دین خود درآورد؛ گفت : ما حاضریم در این صورت دختر به شما بدهیم .
پس از مذاکره و قرارداد ، وقتى براى انجام این کار تعیین کردند و مؤذن به خانه برگشت و در وقت موعود به منزل آنها رفت و مراسم ورود این آقاى مؤذن مسلمان ، به دین جدید انجام شد و سپس مراسم مقدماتى ازدواج نیز صورت گرفت . حجله عروسى را در طبقه فوقانى ترتیب دادند و آقاى داماد سر از پا نشناخته به طرف پله ها راه افتاد و با عجله بالا مى رفت . همین که به پله آ خر رسید ، پایش لغزید و از همانجا به درون حیات پرت شد و در دم جان سپرد و به کام دل نرسیده ، به حال کفر از این جهان چشم بربست .
منبع : کتاب کیفرگناه ، جلد ۲، ص۲۲۵

 

 
برچسب‌ها: دروغسخن چینیغیبتچشم چرانی

پرهیز از حرام‏هاى خداپسندیدم

ماه رمضان، قرآن

- قال الإمام علیّ علیه‏السلام: قُلتُ: یا رَسولَ الله‏، ما أفضَلُ الأَعمالِ فی هذَا الشَّهرِ؟

فَقالَ: «یا أبَاالحَسَنِ، أفضَلُ الأَعمالِ فی هذَا الشَّهرِ الوَرَعُ عَن مَحارِمِ الله‏ِ» ؛ امام على علیه‏السلام: گفتم: اى پیامبر خدا! برترینِ کارها در این ماه چیست؟ فرمود: «اى ابوالحسن! برترینِ کارها در این ماه، پرهیز از حرام‏هاى خداست.»(۱)   

- قال رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: أربَعَةٌ تُفسِدُ الصَّومَ و أعمالَ الخَیرِ: الغیبَةُ، وَالکَذِبُ، وَالنَّمیمَةُ، وَالنَّظَرُ إلَى الأَجنَبِیِّ (۲)؛ چهار چیز، روزه و کارهاى نیک را خراب مى‏کند: غیبت، دروغ، سخن‏چینى، و نگاه به بیگانه (نامحرم).

- قال رسول الله صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: مَن صامَ شَهرَ رَمَضانَ إیمانا وَاحتِسابا، و کَفَّ سَمعَهُ و بَصَرَهُ و لِسانَهُ عَنِ النّاسِ، قَبِلَ الله‏ُ صَومَهُ و غَفَرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ و ما تَأَخَّرَ، و أعطاهُ ثَوابَ الصّابِرینَ (۳) ؛ هر کس ماه رمضان را از روى ایمان و به خاطر پاداش الهى روزه بدارد و گوش و چشم و زبانش را از مردم باز دارد، خداوند روزه‏اش را مى‏پذیرد و گناهان گذشته و آینده‏اش را مى‏آمرزد و به او پاداش صابران را مى‏دهد.

- قال الإمام علیّ علیه‏السلام: الصِّیامُ اجتِنابُ المَحارِمِ؛ کَما یَمتَنِعُ الرَّجُلُ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ (۴) ؛ روزه‏دارى، پرهیز از حرام‏هاست، همانگونه که انسان از غذا و نوشیدنى خوددارى مى‏کند.

حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: روزه‏دار، اگر زبان و گوش و چشم و اعضایش را نگه ندارد، با روزه‏اش مى‏خواهد چه کند؟

- قال الإمام الباقر علیه‏السلام: قالَ رَسولُ الله‏ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله لِجابِرِ بنِ عَبدِالله‏: «یا جابِرُ، هذا شَهرُ رَمَضانَ؛ مَن صامَ نَهارَهُ و قامَ وِردا مِن لَیلِهِ و عَفَّ بَطنَهُ و فَرجَهُ و کَفَّ لِسانَهُ، خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ کَخُروجِهِ مِنَ الشَّهرِ.» فَقالَ جابِرٌ: یا رَسولَ الله‏، ما أحسَنَ هذَا الحَدیثَ! فَقالَ رَسولُ الله‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: «یا جابِرُ، و ما أشَدَّ هذِهِ الشُّروطَ !»(۵) ؛ امام باقر علیه‏السلام فرمود: پیامبر خدا به جابر بن عبدالله‏ فرمود: «اى جابر! این، ماه رمضان است. هر کس روزش را روزه بدارد و بخشى از شبش را به عبادت برخیزد و شکم و شهوتش را پاک نگه دارد و زبانش را حفظ کند، از گناهانش بیرون مى‏شود، آنگونه که از این ماه بیرون مى‏شود.»

جابر گفت: اى پیامبر خدا! این سخن، چه نیکوست!

پیامبر خدا فرمود: «اى جابر! و این شرط‏ ها چه سخت است!»

رسول الله‏ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: مَن تَأَمَّلَ خَلفَ امرَأَةٍ حَتّى یَتَبَیَّنَ لَهُ حَجمُ عِظامِها مِن وَراءِ ثِیابِها و هُوَ صائِمٌ، فَقَد أفطَرَ(۶) ؛ پیامبر خدا صلى‏الله‏علیه‏و‏آله: هر روزه‏دارى که در پشت سرِ زنى با دقّت بنگرد، تا حدّى که حجم استخوان‏بندى زن از پشت لباسش براى او آشکار شود، روزه‏اش را افطار کرده است. (منظور این است که ارزش روزه‌اش از بین رفته است وگرنه از جهت فقهی روزه‌اش صحیح می باشد)

ماه رمضان، قرآن

- قال الإمام علیّ علیه‏السلام ـ فی حَدیثِ المِعراجِ ـ  قالَ الله‏ُ تَعالى: «… یا أحمَدُ، لَیسَ شَیءٌ مِنَ العِبادَةِ أحَبَّ إلَیَّ مِنَ الصَّمتِ وَالصَّومِ؛ فَمَن صامَ و لَم یَحفَظ لِسانَهُ کانَ کَمَن قامَ و لَم یَقرَأ فی صَلاتِهِ، فَاُعطیهِ أجرَ القِیامِ و لَم اُعطِهِ أجرَ العابِدینَ» (۷) ؛ امام على علیه‏السلام روایت کرد که در حدیث معراج خداى متعال فرمود: «… اى احمد! هیچ عبادتى نزد من، محبوب‏تر از سکوت و روزه نیست. پس، هر کس روزه بدارد، ولى زبانش را نگه ندارد، همچون کسى است که به عبادت ایستاده، اما در نمازش قرائت ندارد. پس به او پاداش ایستادن به نماز را مى‏دهم؛ اما پاداش عبادتگران را به او نمى‏دهم.»

- قالت فاطمة علیهاالسلام: ما یَصنَعُ الصّائِمُ بِصِیامِهِ إذا لَم یَصُن لِسانَهُ و سَمعَهُ و بَصَرَهُ و جَوارِحَهُ؟!(۸) ؛ روزه‏دار، اگر زبان و گوش و چشم و اعضایش را نگه ندارد، با روزه‏اش مى‏خواهد چه کند؟

- قال الإمام الصادق علیه‏السلام: لا صِیامَ لِمَن عَصَى الإِمامَ، ولا صِیامَ لِعَبدٍ آبِقٍ حَتّى یَرجِعَ، ولا صِیامَ لاِمرَأَةٍ ناشِزَةٍ حَتّى تَتوبَ، ولا صِیامَ لِوَلَدٍ عاقٍّ حَتّى یَبَرَّ(۹) ؛ براى کسى که امام را نافرمانى مى‏کند، روزه‏دارى نیست؛ و براى بنده فرارى، تا وقتى که برگردد، روزه‏دارى نیست؛ و براى زن نافرمان [نسبت به شوهرش]، تا وقتى که توبه کند، روزه‏دارى نیست؛ و براى فرزند نافرمان [نسبت به پدر و مادرش] روزه‏دارى نیست تا آن که [نسبت به آنان] نیکى کند. (یعنى روزه این افراد، پذیرفته درگاه خدا نیست.)  

پی‌نوشت‌ها:

۱- فضائل الأشهر الثلاثة: ۷۸/۶۱، الأمالی للصدوق: ۱۵۵/۱۴۹، عیون أخبار الرضا علیه‏السلام: ۱/۲۹۷/۵۳، الإقبال: ۱/۲۷، بحار الأنوار: ۹۶/۳۵۸/۲۵ .

۲- المواعظ العددیّة:۲۱۰٫

۳- المقنعة: ۳۰۵ .

۴- الغارات: ۲/۵۰۳، بحار الأنوار: ۹۶/۲۹۴/۲۱ .

۵- الکافی: ۴/۸۷/۲، تهذیب الأحکام: ۴/۱۹۵/۵۶۰، المقنعة:۳۱۰، ثواب الأعمال: ۸۸/۱، من لا یحضره الفقیه: ۲/۹۸/۱۸۳۶٫

۶- معانی الأخبار:۴۱۰/۹۵، بحار الأنوار: ۹۶/۲۹۰/۷ .

۷- إرشاد القلوب: ۲۰۵، بحارالأنوار: ۷۷/۲۹/۶٫

۸- دعائم الإسلام:۱/۲۶۸، بحارالأنوار: ۹۶/۲۹۵/۲۵٫

۹- همان .

منبع:

کتاب ماه خدا، محمدی ری شهری، ج ۱، ص ۲۴۴٫


پنج + = 13